Accéder au contenu principal

Articles

En Aŭstrio por scienca kongreso

La Eŭropa Geosciencoj Unio (EGU) okazigas ĉiu jaro sian ĝeneralan kunvenon en Vieno, Aŭstrio.

La EGU interesiĝas pri la sciencoj de la Tero (akvoscienco, geologio, atmosfero-scienco, klimatoscienco, vulkanoscienco, ktp.) sed ankaŭ pri planedo kaj sunsistemo sciencoj (tio inkludas planedoj, iliaj lunoj, asteroidoj, kaj la interagoj inter la Tero kaj la Suno). La unio estas dividita en sekcioj: estas sekcio pri planedoscienco (PS), Sun-Tero interagoj (ST), atmosferoscienco (AS), ktp.


La ĝenerala kunveno estas oportuno por sciencistoj prezenti sian laboron kaj eki kunlaboradojn. Sciencistoj povas prezenti dum 12-minutoj prelego aŭ dum afiŝsesio. Estas debato pri kiu sorto de prezento estas la plej taŭga. Mi dirus ke la prelegoj estas utilaj se vi volas koniĝi de aliaj sciencistoj, sed afiŝsesioj pli taŭgas se vi volas havi pli longan diskuton pri via laboro.


Mia persona sperto pri afiŝsesio estas bonega : mia nuna posteno, mi havis dank'al diskuto kun sciencistino (mia nuna ĉefino) d…
Articles récents

Vizito de nederlanda radio-observejo

Mi laboras kiel sciencisto en la universitato de teĥnologio de Delft (Nederlando). Mi estas en la fakultato de Aerospaca inĝenierado kaj pli precize en la grupo de spaca esplorado. Ni laboras pri orbitoj de satelitoj, gravitaj kampoj de planedoj, teĥnologio por spaco kaj ankaŭ planedosciencoj.
La lasta semajno, ni havis nian grupan ekskurso : eblas la grupon kuniĝi kaj amuziĝi iomete.

Dank‘ al unu el niaj grupanoj, ni povis viziti la nederlandan centron por radioastroscienco, ASTRON. Ni vizitis la oficejon en Dwingeloo, kiu estas ankaŭ la loko kie la mezuroj de multaj radioteleskopoj ĉirkaŭ la mondo estas kolektitaj kaj analizitaj por krei la bildojn aŭ eltiri la fizikajn ecojn de la observataj objektoj.

La datumoj alvenas al la centro plej ofte per diskaparatoj senditaj el la observejoj, aŭ rekte per rapidega interreta konekto. Antaŭ la alveno de diskaparatoj, la datumoj estis skribitaj sur grandegaj magnetaj bendoj kiuj estis malpli rapidaj kaj kiuj povis porti malpli da datumoj…

La neloĝebla enloĝebla zono

Antaŭparolo : tiun artikolon mi verkis espereble kun ne tro alta scienca nivelo, sed se vi bezonas klarigojn, bonvolu demandi en la komentejo. Kaj kompreneble, lingvajn erarojn vi ankaŭ povas mencii en la komentejo.

Planedoscienco estas kreskanta fako kun multaj novaj misioj kaj novaj landoj partoprenante al la esplorado de la sunsistemo (ekz. Ĉinujo kaj Barato).
Sed la kresko de tiu fako ŝuldas al ekstersunsistemaj planedoj (mallonge eksterplanedoj). Ekde la malkovro de la planedo 51 Peg b en 1995, la studado de eksterplanedoj, unue pure rilata al astroscienco, iĝis parto de planedoscienco kiam la studado de la atmosferoj kaj do de la klimatoj de tiaj planedoj ebliĝis.

Rapide, la malkovro de pli kaj pli da planedoj, pli kaj pli malgrandaj, dank‘ al la progresoj de la mezuriloj, ebligis esperon trovi planedojn similajn al la Tero kaj, ŝance, havantaj vivon.

La enloĝebla zono
Tiu necesigis la enkonduko de manieroj difini kio farigas planedon kapablan enhavi vivon. Tiel aperis la kon…

Bird Watch

J'habite à Delft, Pays-Bas, depuis octobre 2015. Et comme souvent aux Pays-Bas, la ville est parcourue par de nombreux canaux et autres plans d'eau. Et on y trouve beaucoup d'oiseaux d'eau. Et comme ce sont pas mal d'espèces que je n'avais pas l'habitude de voir en France, et que j'aime beaucoup les oiseaux, je me suis dit que j'allais les lister.
Je ne suis pas ornithologue, aussi je mets des liens vers des fiches plus détaillées sur l'excellent site oiseaux.net qui contient plein de fiches ainsi qu'un outil d'identification bien pratique !

De fait, j'ai pu voir et formellement identifier :
Des foulques macroules qui représentent une grosse proportion des oiseaux que je peux voir au quotidien ! des poules d'eau (à ne pas confondre avec les foulques)des canards colvertsdes cygnes tuberculés, toujours magnifiques même si assez caractériels : je me suis fait souffler dessus sans même avoir eu besoin de m'approcher.des grèbes hup…

Le DPS et ses règles absurdes

Du 16 au 21 octobre 2016 aura lieu le DPS, rassemblement de la division de planétologie de l'association astronomique américaine, à Pasadena en Californie. C'est un gros congrès de planétologie aux États-Unis. Son pendant européen existe : c'est le congrès européen de planétologie (EPSC). Les deux congrès ayant lieu sur deux continents, les Européens sont en général plus enclis à aller à l'EPSC qu'au DPS. La réciproque étant aussi vraie.
Pour permettre de faire se rencontrer les deux communautés, des congrès joints sont organisés tous les cinq ans, en alternance de continents. Et cette année, le congrès est commun, ce sera donc un DPS-EPSC.

Ma recherche en 300 secondes ?
Le hic du congrès commun, c'est qu'il brasse pas mal de gens. Ajouté à cela un style DPS qui est déjà plus dense, et on se retrouve avec dix minutes tout compris.
C'est à dire deux minutes pour changer d'orateur, trois minutes pour les questions et cinq minutes pour la présentation …

Venus Conference 2016, le débrief.

Ainsi donc la conférence internationale sur Vénus (dont j'ai parlé dans mon billet précédent) est finie !

Ce fut une conférence très intéressante d'un point de vue scientifique avec de nombreuses discussions utiles pour la suite. J'ai particulièrement apprécié les sessions consacrées à la géologie qui m'ont permis de me tenir un peu au courant de ce que se fait dans ce domaine et de mieux comprendre certaines choses.

Une des premières présentations a ainsi évoqué le volcanisme. L. Wilson expliquait ainsi que compte tenu des conditions vénusiennes, il était peu probable que le volcanisme y soit de type explosif, donc peu de chances de coulées pyroclastiques (on en trouve peu dans les cartes Magellan). Ceci n'est pas anodin lorsqu'il s'agit de chercher des preuves de volcanisme actuel !

Autre petit détail intéressant : Richard Ghail a montré des images bien connues des sondes Venera à la surface de Vénus. Mais ce que je ne savais pas, c'est que ces images…

Prélude à la conférence Venus 2016

Après La Thuile (2007, 2008), Aussois (2010) et Catane, Sicile (2013), la conférence internationale sur Vénus pose ses bagages à Oxford au Royaume-Uni. Du 4 au 8 avril prochain, on va pouvoir s'en mettre plein la panse avec les dernières nouvelles de la science vénusienne !

J'y serai et j'y présenterai mes travaux de thèse et je vais donc vous en parler un peu en amont. Je ne manquerai pas de faire un autre billet pour débriefer la conférence. Pour avoir toutes les informations en direct, je vous conseille de me suivre sur Twitter ou de suivre le mot clé #Venus2016.

Programme Le programme de la conférence se déroule comme suit, selon une logique assez simple : partir de la surface et aller de plus en plus haut.
le lundi portera donc sur le corps solide : on y parlera de minéralogie, de géologie mais aussi de la structure interne de la planète. Je n'y connais pas grand chose quant à la géologie de Vénus (ou la cythérologie) car je me suis surtout intéressé à l'atmos…