Accéder au contenu principal

Introduction


Welcome here on my blog! I am Loïc, a PhD student currently working in LATMOS in Guyancourt, France. LATMOS stands for Laboratoire ATmosphères, Milieux et Observations Spatiales, which deals with atmospheres and surfaces of our home planet and the others.
This implies that there are a lot of people studying the Earth climate, using satellites and other spatial instruments. I am on the other part: the one that studies other planets. My team (IMPEC) covers Mars, Venus, Titan, asteroïds and comets.

I myself study Venus. Less popular than Mars or Titan, Venus is still pretty cool. It is hell! Surface pressure is about 90 times the Earth's atmospheric pressure, temperature can reach 400°C on the surface, and the atmosphere is mostly made of carbon dioxide and nitrogen. The rest is sulfur, reacting with the (few) water that's left to form clouds of sulfuric acid. It is so much like hell that the spacecraft we (by “we” read “the Soviet Union”) sent lasted about an hour max.
I'm lucky enough to use data from a spacecraft, lasting far more than an hour. Venus Express (ESA) is actually orbiting the planet since April 2006 and should be active until the end of 2014 at least. So a big cake of data to dig through. I'm using a nice instrument called SPICAV (Spectroscopy for Investigation of Characteristics of the Atmosphere of Venus)1. It is a spectrometer and happens to be able to measure polarization2 in visible and infrared light.
Polarization is nice because it helps characterize the properties of the clouds. It has been used since 1920, so the method is robust. So why is my PhD interesting if it has been done before? Well, it has been done before, but last time it was in the 1980s. And we know now that there's long term variations on Venus, so having new measurements of polarization => new measurements of the cloud properties => possible study of temporal and spatial variability => profit3 !

But I do other nice things such as teaching to undergraduate students (for French : L1), and I also write content for an on-line course about planetary sciences.

I also enjoy a lot using the possibilities of modern communication tools, in particular Twitter! I'm quite active on it, and in case my posts become sparse, you know where to look at if you want some fresh news.

The purpose of this blog is to share experience, thoughts and news about what are planetary sciences, how it is to be a planetary scientist, and how it is to do a PhD (the answer is of course “great”4). The posts might involve #lifescience, space news, and general science/physics news/debates. As I consider myself as a geek, there might also be some science-fiction-related posts and also some GNU/Linux stuff.

Thank you for your attention, and have a nice visit here. And of course, feel free to comment; constructive criticism is welcome.

This is an introduction to my blog, so it will be sticked on the right side as a permanent page. A sort of reminder.

(1) I had to Google to get the full name.
(2) It is the thing they use in 3D theaters. But here it is in space, and no my data set is not in 3D. Well, it is, but not the fancy kind of 3D.
(3) not actual money…
(4) well, so far…

Commentaires

Posts les plus consultés de ce blog

Riĉa komenco de la nova jaro pour spaca esplorado

La jaro 2019 apenaŭ komencis, sed ĝi jam plenas je interesaj spacaj novaĵoj !

Lanĉita en 2006 la sondilo New Horizons preterflugis la nanan planedon Plutono en 2015 kaj sendis altvalorajn fotojn kaj sciencajn rezultojn. Post sia sukcesa vizito de Plutono, la sondilo estis direktita al alia objekto, for preter Plutono. La nova celo, 2014 MU69, troviĝas en la Zono de Kujper kiu estas preter Neptuno, ekde 30 ĝis 55 astronomiaj unuoj (1 AU = 149 597 870 700 m). En ĝi estas multaj malgrandaj objektoj kiuj formiĝis je la komenco de la sunsistemo. Pro ilia malgrandeco kaj ilia distanco al la Suno, tiuj astroj ne ŝanĝiĝis kaj estas tiel kiel ili formiĝis 4,5 miliardoj da jaroj antaŭe.
La sondilo sukcese preterflugis MU69 la 1-a de Januaro kaj sendis unuajn bildojn de tiu astro.
MU69 aspektas kiel neĝhomo : ĝi konsistas el du malgrandaj sferoj kiuj verŝajne koliziis kun tre malgranda rapido kaj restis kunligitaj. La tuta objekto estas 31 km longa kaj rotacias ĉirkaŭ ŝia akso en 15h.
La unuaj bild…

Scienca vojaĝo en Danujo

Dum la monato de Junio 2017, mi estis en Danujo por viziti Kopenhagon.

La urbo estas tre agrabla (ĉefe por biciklistoj) kun varma etoso kaj belegaj lokoj : mi ege rekomendas ĝin. Atentu tamen ke la prezoj estas pli altaj ol tiuj en Francujo aŭ Nederlando.

Kvankam mi estis tie por turismo, mi restas sciencisto kaj mi ne povis rezisti viziti sciencajn lokojn en la urbo kaj objektojn en muzeojn. Ekzemple, kiam estas vizitebla observejo en la urbo kiun vi vizitas, mi provas iri.

En la centro de Kopenhago troviĝas malnova turo (la Ronda Turo) supre de kiu estas observejo kiu estas ankoraŭ uzata per neprofesiaj observantoj. Kelkaj metroj fore, mi hazarde trovis domon kie loĝis Ole Rømer.
Rømer (1644-1710) estis dana astronomo kiu estas fama por sia studado de la rapido de la lumo kaj ties mezuro.






Rømer ankaŭ laboris en la Pariza observejo kaj elpensis "planedilon" (maŝino por vidi kaj kalkuli la poziciojn de la planedoj ĉirkaŭ la Suno, oni kelkfoje diras ankaŭ planetario) kiu…

Sukcesa lanĉo de la misio BepiColombo al Merkuro

Bildo de la raketo Ariane 5 dum la lanĉo de BepiColombo (Fonto: ESA)
La 20-a de Oktobro 2018, la raketo Ariane 5 sukcese lanĉis la mision BepiColombo al la planedo Merkuro.

BepiColombo estas kunlaborado inter la Eŭropa Spaca Agentejo (ESA) kaj la Japana Spaca Agentejo (JAXA). La misio konsistas fakte en tri partoj : la unua sondilo estas la eŭropa Mercury Planetary Orbiter (Mekura planeda orbitilo), ankaŭ nomata « Bepi ». La dua estas la japana Mercury Magnetospheric Orbiter (Merkura Magnetosfera Orbitilo, MMO) ankaŭ nomata « Mio ». Ambaŭ vojaĝos kun la helpo de la MTM (Mercury Transfer Module, Merkura Transporta Modulo) kiu helpos peli la sondilojn ĝis Merkuro.

La misio estas tre ambicia ĉar ĝi estas la unua misio al Merkuro de la eŭropa kaj japana spacaj agentejoj kaj ankaŭ ĉar ĝi estas la unua planeda misio kiu uzas du sondilojn samtempe. La du sondiloj laboros sur malsamaj orbitoj por studi la maldensan atmosferon de la planedo, ĝian magnetosferon kaj ĝian surfacon.

« Merkuro estas la…